نگاهی دیگر

بخش سوم

در قسمتهای قبل،مختصراً اشاره نمودم که صلح یک جریان همیشگی بوده است که همواره ذهن بشر را اسیر زیبایی های انتزاعی خویش نموده است. در تقابل با جنگ و در کشمکش با نزاع و جدال، همیشه چشمِ انتظار بشر بر درهای طلایی آرمانی صلح دوخته شده است و همگان منتظرند  تا ببینند که زمان گشایش آنها چه هنگام خواهد بود؟

من نمی دانم آقایان جعفری و آبراهامیان ( که اولی احتمالا مسلمان زرتشتی شده و دومی یحتمل ارمنی زرتشتی شده است ) چه گفته و نوشته اند. اگر شما چیزی از آنها منتشر کرده اید ، ممکن است از سایتی بوده که در ایران فیلتر شده و من نتوانسته ام بخوانم.

آن چه دوست عزیز نوشته ، به طور کلی درست است و در مورد همه مذاهب صدق می کند. مسلمین هم برای محافظت جامعه خودشان با بهاییان بد هستند و مسیحیان و یهودیان و .... و البته به نظر من بهاییان در مقابل زرتشتیان این شانس را داشته اند که زرتشتی ها علیه بهایی ها گانگستر بازی و هفت تیر کشی راه نینداخته اند ( به استثنای یک مورد که آن هم دعوای درون گروهی بود علیه امر مبارک و در کشته شدن ماستر خدابخش جلوه کرد ). زرتشتی ها در محافظت خود و مخالفت با امر ، چاره ای جز دوری نمودن و طرد کردن نداشته اند که اگر مجالی داشتند ، شاید بر سر ما همان می آوردند که بر سر مزدک آوردند.