نگاهی دیگر

تاييد چند مدعا

روزنامه محترم جمهوري اسلامي در مورخه 23/3/1387 در ستون جهت اطلاع مطلب ذيل را درج نموده است:

"فرقه ضاله بهائيت كه به عنوان عامل صهيونيسم در ايران وارد فاز براندازي نظام اسلامي شده و براساس اسناد و مدارك بدست آمده نقش عوامل اين گروهك در انفجار شيراز مشخص گرديده اخيرا پرونده ديگري از وابستگي هاي آنها افشا شده است. اشرف دهقاني از سران گروهك كمونيستي چريك هاي فدايي خلق در كتاب اخير خود از ارتباط و همكاري اين گروهك با بهاييان شيراز پرده برداشته است. به گزارش سايت فردا در اين كتاب كه جزو اسناد رسمي اين گروه است گفته شده بهايي ها در شيراز بلافاصله بعد از روي كار آمدن جمهوري اسلامي مورد حمله عوامل حكومت قرار گرفتند و حزب اللهي هاي شهر به كوي سعدي كه محله بهايي نشين شيراز بود حمله كردند كه در اين مقطع چريك هاي فدايي بيشترين كمك را به بهاييان كرده و ياور آنان بودند."

نوشته آرتور لیون دال

ترجمۀ حوریوش رحمانی

دیانت بهائی، آئینی آینده بین

آئین بهائی که در نیمه قرن نوزدهم در ایران ظهور نمود و اکنون از نظر وسعت گسترش جغرافیائی دومین دین بعد از مسیحیّت شناخته شده است، از این نظر که برآیندۀ بشریت و تأثیرگذاری اقدامات کنونی بر نسلهای آینده تأکید دارد، در بین ادیان بزرگ جهان بسیار قابل توجّه می‌باشد. این آئین صریحاً کسانی را که به آینده بشریّت علاقمند هستند و مایلند "زمینۀ بنای یک جهان جدید را که شایستۀ فرزندان ما باشد" فراهم سازند مخاطب قرار می‌دهد.¹

شماره: 150/م/354

تاریخ: 22 خرداد 1387

 11 ژوئن 2008

22 خرداد

روز همبستگی زنان ایران را گرامی بداریم

زنان، همبستگی، ملي، برابری، آگاهی، شناخت و ... ، همه در قالب همان "همبستگی زنان ایران"، واژه هائی است که نه تنها به گفته حکومت "امنیت ملی" را به خطر انداخته که پشت حاکمیت جمهوری اسلامی را نیز به لرزه واداشته است

نویسنده: ویشنو   

      مرحلهء سوم بهائی ستیزی

چند ماه قبل( 3 آذر 1386) در مقاله ای تحت عنوان "مرحلهء دوم بهایی ستیزی" به تحلیل برنامه های هدفمند دولت جمهوری اسلامی، در جهت سرکوب شدید بهائیان ایران پرداخته و همانگونه که پیش بینی نموده بودیم این تمهیدات غیر انسانی دولت ایران، وارد مرحلهء جدید تر و وخیم تری شده است.  آنچه که در ادامه خواهد آمد، تبیین رفتارشناسی بهایی ستیزان رسمی دولتی در مرحلهء سوم مقابله با بهائیان می باشد.

چرا اسلام‌گرایان بهائیان را آزار می‌دهند؟

امیل ایمانی

جمعه 6 ژوئن 2008

ضرب‌المثل می‌گوید که این بهترین و بدترین اوقات است. عالم انسانی از طرفی مشغول تلاش است خود را از بقایای گذشتهء بربریت خویش رها سازد و در عین حال طریق جدید و مسرّت‌بخشی از زندگی را آغاز نماید. این همان داستان است. گذشتهء کهن در بسیاری از جبهه‌ها با سرسختی با آنچه که جدید است به مبارزه مشغول شده است. و جدید در این قضیه الگوی عظیم تغییر ایده‌ها و باورهایی است که مستلزم از بن در آوردن تمام کهنه‎هایی است که دیگر کارساز نیست. این است آنچه که نوع بشر را در باطلاق جتنگها، بی‎عدالتی و بدبختی نگه داشته است.

با سپاس از نویسنده ناشناس

از قضا جواب را باید داد. جمال قدم در ایقان و کتاب بدیع جواب داده اند و جناب ابوالفضایل در فرائد . جای ومقام دکتر داودی بسیار بالاست ولی همان سیاست جواب ندادن در دوره پهلوی دوم ما را به حاشیه جامعه راند و معلول کرد. مطرح شدن امر بهائی در جامعه بزرگ ایران به عنوان یک جزء فعال و پویای جامعۀ مدنی ایران نتیجه فعالیتهای کنونی است. جو مثبت کنونی مدیون روحیه تازه و روشنگری نویسندگان بهائی و به خصوص نوقلمان درون مرزی و همین درگیر شدن فعال با نویسندگان، اندیشمندان و روشنفکران عصر حاضر است. خود دکتر داودی نیز در چند مقاله به محیط طباطبایی جواب مفصل و محکم داده اند. در ضمن اشتباه بزرگی است که یک نظر مطرح شده در یک مقاله (اگر بر فرض درست هم باشد) که چارچوب زمانی مشخصی دارد را به تمام اعصار و قرون تعمیم دهیم. البته رعایت حرمت دیگران و رعایت حکمت بسیار مهم است ولی جواب ندادن بنفسه حکمت نیست، بی حکمتی است و درس نگرفتن از اشتباهی تاریخی و پیروی نکردن از روش مظهرامر و بزرگان دین ماست. عدم فعالیت فکری و قلمی و بلند نکردن ندای امر به بهانۀ حکمت مثل گچ گرفتن دست و پای سالم برای دهه هاست و بعد توقع هم داریم که دین بهائی به پیش برود یا بتوانیم جامعه را عوض کنیم؟ همین بحران اخیر در دستگیری یاران ایران نمونه خوبی است. چرا در بازداشت دو محفل روحانی ملی و شهادت دویست تن از انسانهای درستکار ایرانی از جامعۀ بهائی، در اوائل انقلاب صدای اعتراضی از کسی بر نخواست. ولی حال تمام طیفهای سیاسی و فکری از راست دینی تا چریکهای فدائی با مرام سوسیال دموکرات به دفاع از بهائیان برخواسته اند. و این نتیجه فقط سه سال حرکت است.   

جناب شهبازی و میراث حضرت بهاالله

" اگر افق اعلي از زخرف دنيا خاليست ولكن در خزائن توكل و تفويض ازبراي وراث ميراث مرغوب لا عدل له گذاشتيم گنج

نگذاشتيم و بر رنج نيفزوديم."

 --حضرت بهاالله 

الف) تا نگردی آشنا زین پرده رمزی نشنوی

حضرت بهاالله در آغاز وصیتنامه خویش—کتاب عهدی- به صراحت میفرمایند که برای جهانیان میراث مرغوبی برجای گذاشته اند که همانا تعالیم آن حضرت برای هدایت نوع بشر میباشد. قابل تامل است که چرا محققی چون شهبازی که مدعی است دو دهه تلاش مستمر در دیانت بهائی انجام داده است، تاکنون هیچگاه ذکری از نتایج این میراث مرغوب به میان نیاورده است. اگر پاسخ این است که تاریخ نگاری مقوله ای جدا از پرداختن و نقادی آموزه های دینی است، باید در جواب گفت که بهائیان با الهام از این تعالیم تاریخ خود را رقم زدند. برای ذکر نمونه، شمار قابل توجهی از بهائیان ساکن شهرهای کوچک و بزرگ ایران در دهه های 40 و 50 هجری شمسی جلای وطن نمودند و در ممالکی که هیچ عافیت پناهی در آنها ساکن نمیشود رحل اقامت افکندند. در حال حاضر هم کم نیستند خانواده ها و جوانان بهائی ساکن ممالک اروپای غربی و آمریکا که پس از اتمام تحصیلات عالیه در حالیکه امکان هرگونه پیشرفت مادی برایشان مهیا است ترک وطن میکنند و در ممالک محروم عالم ساکن میشوند. بررسی اینگونه اعمال طیبه که ملهم از آموزه های دیانت بهائی با هدف خدمت به همنوع صورت میگیرد در قاموس شهبازی و شهبازیها نمیگنجد. هیهات که عشق به تعالیم حضرت بهاالله و درک ضرورت آن برای این زمانه و آرزوی عمل به موجب آنرا به عنوان عامل قیام به خدمت معرفی کنند.  در نتیجه توجیه و تفسیر جناب شهبازی بسیار ساده است: جاسوسی برای آمریکا و اسرائیل ( چونکه ما بالاخره نفهمیدیم جاسوس کدام هستیم، احتیاط احوط کردیم و هر دو را با هم آوردیم!).  بگذریم، شاید توقع ما بیهوده زیاد است.

اساتید برجستهء ایرانی طالب آزادی زندانیان بهائی شدند

تورونتو، اونتاریو، 3 ژوئن 2008 (سرویس خبری بهائی کانادا) – پنج تن از رهبران ایرانی اندیشه مقیم توروتو از دبیرکلّ سازمان ملل متّحد خواستند برای آزادی بهائیانی که سه هفته قبل دستگیر شدند اولیاء حکومت ایران را تحت فشار قرار دهد. آنها اگرچه خودشان اعضاء جامعهء بهائی نیستند، در نامه‌ای با عباراتی متین و متقن در خصوص بازداشت‌ها همراه با سایر موارد نقض حقوق بشر در ایران ابراز نگرانی نمودند

توضيحاتي بر مقاله عبدالله شهبازي

عبدالله شهبازي يكي از نويسندگان تاريخ ايران است كه در يكي دو دهه اخير در عرصه رسانه اي ايران ظاهر شده ايشان بتازگي در سايت شخصيشان مطلبي را تحت عنوان " تاملي در مساله بهاييت " در تاريخ پنجشنبه 9خرداد1387 نوشته كه پس از مطالعه آن متوجه اشتباها تي در آن شدم كه چون ايشان معمولا" انتقادات ديگران را پيرامون مطالبشان درج نمي كنند لذا اين نكات را در اين سايت ، جهت توجه ايشان و خوانندگان مطالبشان چاپ مي كنم :

کمیسیون بین‌المللی حقوقدانان

انتشار فوری / ژنو، دوم ژوئن 2008

ایران – کمیسیون بین‌المللی حقوقدانان از اولیاء حکومت ایران می‌خواهد

اذیت و آزار مدیران دین بهائی را متوقّف سازند

کمیسیون بین‌المللی حقوقدانان امروز اعلام نمود، "شش تن از مدیران دین بهائی در ایران، که روز 14مه 2008 خودسرانه دستگیر شده و بدون حق ملاقات و تماس با بیرون در بازداشت به سر می برند،، باید بلافاصله آزاد گردند یا به لحاظ حقوقی به جرمی آشکار متّهم شوند."

به نام خداِ

روزها يكي  پشت سر هم بي هيچ ملا حظه اي ميگذرد و آدمي در گذر تاريخ گوئي نقطه اي ميشود محو وبي ارزش و براحتي فراموش شده وگاهي براي هميشه باقي ميماند ودر اين گذر چه بهتر كه با نامي نيك به يادها امده فراموش نشود.

کاویان صادق زاده میلانی

هفتۀ پیش در گرماگرم بازداشت مسوولان جامعۀ بهائی در ایران و افزایش محدودیتهای جامعۀ بهائی  فتوای آیت الله منتظری نمودی از باز شدن فضای تازه ای در گفتمانهای میان دینی در جامعۀ مدنی ایران بود. وقایع دو سال اخیر نشان می دهد که جامعۀ مدنی ایران و طیفهای سیاسی و فکری دیگر دین بهائی را پدیدۀ ناچیزی در حاشیۀ گفتمانهای روز نمی بینند بلکه با وجود دشواریهای شدید و تمرکز شدید و ممتد نیروهای فشار نظام و دستگاههای اطلاعاتی، موضوع دین بهائی و حقوق بهائیان در جامعۀ از حاشیه به مرکز ثقل اندیشه های معاصر منتقل شده است. در این مقالۀ کوتاه حرکتی را بررسی میکنم که در جوهر و ذات جنبش اصلاحات نهان بود. این بررسی نشان می دهد که این حرکت جوهری و درونی جریان روشنفکران دینی اسلامی چگونه از جریانی بهائی ستیز به جریانی تبدیل شد که حضور دین بهائی و بهائیان را به عنوان عضوی از اعضای جامعه مدنی ایران می پذیرد.

در اعتراض به بازداشت رهبران جامعه بهائیان ایران

۱۷ مه ۲۰۰۸

در اعتراض به بازداشت رهبران جامعه بهائیان ایران:
به اذیت و آزار بهائیان پایان دهید!

• ما خواستار پایان دادن به نقض حقوق هموطنان بهائی و به رسمیت شناختن جامعه بهائیان ایران به عنوان یک اقلیت مذهبی و دارای حقوق برابر با پیروان دیگر مذاهب در کشور هستیم.

پنج نفر از مسئولین جامعه بهائیان ایران از روز ۲۵ اردیبهشت ماه در بازداشت نگاه داشته شده اند. ۶ نفر از آنان در بیست و پنجم اردیبهشت ماه و یک نفر دیگر نیز، دو ماه قبل از آن بازداشت شده اند. این بازداشت ها طی روزهای اخیر نیز ادامه داشته و از جمله بنا به گزارش ها سه نفر نیز در شمال کشور دستگیر شده اند. سخنگوی دولت جمهوری اسلامی دلیل بازداشت رهبران بهائی را اقدامات ضد امنیتی اعلام نموده است. وزیر اطلاعات و نیز دادستانی کل کشور، بدون اشاره مستقم به این بازداشت ها، اتهامات سنگینی را متوجه آن ها نموده اند.

از چه هراس دارند؟

حالیا دیری از آن ایّام می‌گذرد که نهالی در شیراز کاشته شد و اندک اندک رشد کرد تا اینک به درختی 165 ساله رسیده است. در تمام این مدّت سعی فراوان شد تا این نهال رشد نکند و سایه‌افکن نشود و احدی را در ظلّ خود جذب و جمع نکند؛ امّا هیچکس را توان آن نبود که مانع از بزرگ شدن آن نهال به ظاهر ضعیف گردد. قتل‌عام‌ها، به زندان افکندن‌‎ها، مصادره اموال کردن‌ها، از خانه و کاشانه راندن‌ها و بسیاری از فجایعی که در تاریخ این نهال نورسته ثبت شده گویای مخالفت شدید با آن است. هرچه سرعت گسترش آن بیشتر می‌شود و بیش از پیش جلب انظار می‌نماید، وحشت مخالفین افزون‌تر می‌گردد و خوف دشمنانش بیشتر می‌گردد و حملاتشان وجوه بدیع‌تری به خود می‌گیرد و چون از هیچ ترفندی نتیجهء مطلوب خود را به دست نمی‌آورند، به حیلهء دیگری متوسّل می‌شوند که حاصل این یکی بهتر از قبلی نیست. تهمت و افترا که از همان اوائل ظهور این نهال جدید در حدیقهء الهی ابزار دست اعدا بود هر روز به شکلی جدید ظاهر شد؛ از تهمت‌های بی‌عفّتی و ناموسی گرفته تا جاسوسی و اینک تروریسم و کُشت و کشتار و بقیه قضایا که خود تهمت‌زنندگان هم به دروغگویی خود واقفند

ایران و مسئله بهاییان، چالش بی فرجام

روز چهارشنبه، اول خرداد، حجت الاسلام محسنی اژه ای در حاشیه جلسه هیئت دولت در جمع خبرنگاران اعلام داشت که انفجار حسینیه ای در شیراز ارتباطی با دستگیری اخیر رهبران جامعه بهائی در تهران و مشهد نداشته است. اگر چه این گوشه از سخنان وزیر اطلاعات چندان مورد توجه رسانه های داخلی و خارجی قرار نگرفت، اما بطور قطع برای بهائیان ایران که به شدت نگران سرنوشت مدیران جامعه خود میباشند موجب دلگرمی نسبی بود. واقعیت این است که از دقایق نخست پس از انفجار 24 فروردین حسینیه ای در شیراز برخی افراد و گروهها، تلویحا یا صریحا، بهائیها را مسئول احتمالی این حادثه قلمداد کرده بودند. دستگیری بهائیان تنها چند روز پس از پذیرش دیر هنگام عمدی بودن حادثه شیراز از طرف مقامات جمهوری اسلامی، این ظن را در میان ناظران قوت بخشید که تلاشی برای ربط دادن این انفجار به بهائیها در جریان است. البته سخنان آقای محسنی اژه ای اکنون گمانه زنیها در این باره را تا حدودی تخفیف بخشیده است، اما بی تردید وقایع اخیر مسئله بهائیان ایران را در کانون توجه رسانه های جهان قرار داده است.

جامعۀ جهانى بهائى ادعاهاى ايران در مورد بازداشت‌هاى اخير را رد مى‌كند

نيويورك

٢١ می ٢٠٠٨ برابر با ١خرداد ١٣٨٧

سرويس خبرى مرکز جهانى بهائى

امروز جامعۀ جهانى بهائى اعلام كرد ادعاهاى ايران در مورد اينكه بازداشت شش بهائى درهفتۀ گذشته" به دلائل امنيتى و نه اعتقادات مذهبى آنها "بوده، به كلى بى‌پايه و غير مستند است.

بانى دوگال، نمايندۀ ارشد جامعۀ جهانى بهائى در سازمان ملل گفت:  " تمام ادعاهایى كه در بيانيه روز سه‌شنبۀ دولت ايران آمده به كلى بى‌پايه است". اشارۀ خانم دوگال به اظهارات روز گذشتۀ غلامحسين الهام، سخنگوى دولت ايران، بود كه در آن بازداشت و زندانى شدن شش نفر از رهبران جامعۀ بهائى مورد تأييد قرار گرفت.

ن. ر

با گذشت 165 سال از آغاز تاریخ دیانت بهائی در ایران و ریخته شدن خون متجاوز از بیست هزار بیگناه در صدر امر ، و بیش از دویست و بیست نفر از شریف ترین و مخلص ترین خدمتگزاران عالم انسانی ، در سه دهۀ اخیر در کشور مقدس ایران ، این حقیقت بر هموطنان و جهانیان واضح و مبرهن گشته که بهائیان خیرخواه عالمیانند و برافرازندۀ پرچم صلح و دوستی در قطب امکان ، از دخالت در بازیهای کثیف سیاسی مُبری و از داعیۀ سُلطه طلبی و حکومت خواهی در کنار ، آرمانی جز خدمت به نوع انسانی ندارند و قلوبشان جز به محبت و بی تعصبی ، فروتنی و خیرخواهی به طپش در نمی آید و برای اثبات این خلوص و حُسن نیت همواره از همۀ تعلقّات دنیوی ، عاطفی ، مادّی ومعنوی چشم پوشیده نهایتاً با بذل جان شیرین در راه اثبات این حقانیت ، صفحات تاریخ را با خون خویش رنگین نموده ، دیار جانان را از دم عاشقان زینت دادند .